Przyrosty współrzędnych

Słownik kwalifikacji BUD.18 - Wykonywanie pomiarów sytuacyjnych, wysokościowych i realizacyjnych oraz opracowywanie wyników tych pomiarów

Przyrosty współrzędnych określają, o ile zmieniają się współrzędne punktu końcowego względem punktu początkowego odcinka. W geodezji najczęściej oznacza się je jako:

  • ΔX – przyrost w osi X,
  • ΔY – przyrost w osi Y.

Są podstawą obliczania współrzędnych punktów w ciągach poligonowych, pomiarach sytuacyjnych i realizacyjnych.

Wzory

Jeżeli znana jest długość odcinka d oraz azymut geodezyjny Az, to przyrosty współrzędnych oblicza się ze wzorów:

  • ΔX = d · cos Az
  • ΔY = d · sin Az

W układzie geodezyjnym azymut liczony jest od kierunku północy, czyli od osi X, zgodnie z ruchem wskazówek zegara. Dlatego cosinus służy do obliczenia przyrostu X, a sinus do przyrostu Y.

Przykład

Dane:

  • d = 100,00 m,
  • sin Az = 0,760400,
  • cos Az = 0,649455.

Obliczenie przyrostu w osi Y:

ΔY = d · sin Az

ΔY = 100,00 · 0,760400 = 76,040 m

Po zaokrągleniu:

ΔY = 76,04 m

Uwaga egzaminacyjna

Częsty błąd polega na pomyleniu funkcji trygonometrycznych. Dla azymutu geodezyjnego:

  • do osi X używa się cos Az,
  • do osi Y używa się sin Az.

W tym pytaniu poprawna odpowiedź to 76,04 m, ponieważ pytanie dotyczy przyrostu w osi Y.