Średni kierunek zredukowany
Słownik kwalifikacji BUD.18 - Wykonywanie pomiarów sytuacyjnych, wysokościowych i realizacyjnych oraz opracowywanie wyników tych pomiarów
Średni kierunek zredukowany to wartość kierunku poziomego po uśrednieniu odczytów oraz odniesieniu ich do kierunku początkowego, zwykle przyjętego jako 0g 00c 00cc. Występuje w dziennikach pomiaru kątów poziomych metodą kierunkową.
Po co redukuje się kierunki?
W metodzie kierunkowej mierzy się odczyty na kilka punktów ze stanowiska instrumentu. Same odczyty z limbusa nie są jeszcze kątami między kierunkami. Aby je porównać, sprowadza się je do wspólnego początku, czyli redukuje względem kierunku zerowego.
Najczęściej:
- oblicza się średni odczyt z dwóch położeń lunety,
- wybiera się kierunek początkowy,
- od każdego średniego kierunku odejmuje się średni kierunek początkowy,
- wynik zapisuje się jako kierunek zredukowany.
Zasada obliczania
Jeżeli średni kierunek na punkt początkowy wynosi K0, a średni kierunek na punkt obserwowany K, to:
Kz = K - K0
Gdy wynik jest ujemny, dodaje się pełny obrót:
400g 00c 00cc
ponieważ w systemie gradowym pełny kąt ma 400g.
Przykład
Jeżeli:
- średni kierunek na punkt początkowy: 112g 15c 20cc,
- średni kierunek na punkt 24: 164g 39c 30cc,
to kierunek zredukowany wynosi:
164g 39c 30cc - 112g 15c 20cc = 52g 24c 10cc
W pytaniach egzaminacyjnych należy szczególnie uważać na zapis jednostek: g — grad, c — centygrad, cc — centycentygrad.