Szkic sytuacyjnej osnowy pomiarowej to dokument pomocniczy sporządzany przy zakładaniu lub pomiarze osnowy wykorzystywanej do pomiarów sytuacyjnych. Pokazuje przede wszystkim punkty osnowy oraz powiązania geometryczne między nimi, a nie szczegółowy pomiar obiektów terenowych.
Co przedstawia się na szkicu?
Na szkicu sytuacyjnej osnowy pomiarowej umieszcza się zwykle:
- numery punktów osnowy pomiarowej,
- przebieg linii pomiarowych między punktami,
- długości linii pomiarowych, często jako wartości uśrednione,
- kąty poziome, np. wartości wyrównane,
- elementy pozwalające zidentyfikować przebieg osnowy w terenie,
- powiązania osnowy z istniejącymi punktami geodezyjnymi.
Celem szkicu jest pokazanie konstrukcji osnowy i danych potrzebnych do jej kontroli lub obliczenia.
Czego nie przedstawia się na tym szkicu?
Na szkicu sytuacyjnej osnowy pomiarowej nie przedstawia się rzędnych i odciętych do szczegółów sytuacyjnych. Takie dane dotyczą pomiaru szczegółów terenowych metodą ortogonalną, czyli np. budynków, ogrodzeń, krawężników czy innych obiektów sytuacyjnych.
Rzędna i odcięta służą do określenia położenia szczegółu względem linii pomiarowej, ale należą do szkicu pomiaru szczegółów, a nie do szkicu samej osnowy.
Najważniejsze rozróżnienie egzaminacyjne
- Szkic osnowy: punkty osnowy, linie, kąty, długości.
- Szkic pomiaru szczegółów: domiary, rzędne, odcięte, opisy obiektów terenowych.
Dlatego w pytaniu egzaminacyjnym poprawna odpowiedź to: rzędne i odcięte do szczegółów sytuacyjnych.