Baza tyczenia
Słownik kwalifikacji BUD.19 - Wykonywanie prac geodezyjnych związanych z katastrem i gospodarką nieruchomościami
Co to jest baza tyczenia?
Baza tyczenia to odcinek wyznaczony przez dwa znane punkty terenowe lub projektowe, od którego wykonuje się wytyczenie innych punktów. W zadaniach geodezyjnych baza jest często opisana numerami punktów, np. baza 36–37 oznacza odcinek między punktami 36 i 37.
Zastosowanie bazy
Baza tyczenia służy jako odniesienie przy metodach takich jak:
- metoda wcięć liniowych – punkt wyznacza się z dwóch odległości od końców bazy,
- metoda biegunowa – punkt wyznacza się z kąta i odległości,
- metoda ortogonalna – punkt określa się przez odciętą i rzędną względem prostej odniesienia.
Baza w metodzie wcięć liniowych
Jeżeli znane są współrzędne końców bazy, np. punktów 36 i 37, oraz współrzędne punktu projektowanego, to oblicza się dwie długości:
- odległość od punktu 36 do punktu tyczonego,
- odległość od punktu 37 do punktu tyczonego.
W terenie odkłada się te odległości z obu końców bazy. Szukany punkt znajduje się w miejscu przecięcia dwóch łuków o promieniach równych obliczonym odległościom.
Przykład
Dla punktów:
- 36: X = 0,000; Y = 0,000,
- 37: X = 50,000; Y = 0,000,
- 1: X = 10,000; Y = 5,000,
odległości wynoszą:
- d36-1 = √(10² + 5²) = 11,180 m,
- d37-1 = √(40² + 5²) = 40,311 m.
Baza tyczenia musi być jednoznacznie zidentyfikowana i możliwa do odtworzenia w terenie.