Błąd średni pomiaru przemieszczeń i odkształceń
Słownik kwalifikacji BUD.19 - Wykonywanie prac geodezyjnych związanych z katastrem i gospodarką nieruchomościami
Błąd średni pomiaru przemieszczeń i odkształceń jest miarą precyzji określenia zmian położenia lub kształtu obiektu w czasie. Stosuje się go w geodezyjnych pomiarach kontrolnych, np. przy obserwacji budynków, zapór, mostów, kominów, nasypów lub innych konstrukcji narażonych na deformacje.
Co mierzy ten błąd?
Nie dotyczy on samego wytyczenia obiektu ani stabilizacji punktów. Określa dokładność, z jaką można wyznaczyć:
- przemieszczenie punktu kontrolowanego,
- zmianę wysokości punktu,
- zmianę położenia poziomego,
- odkształcenie elementu konstrukcji,
- różnicę położenia punktu między kolejnymi cyklami pomiarowymi.
W praktyce przemieszczenie wyznacza się przez porównanie wyników z różnych epok pomiarowych, np. pomiaru zerowego i kolejnego pomiaru kontrolnego.
Znaczenie w ocenie obiektu
Błąd średni pomiaru przemieszczeń i odkształceń pozwala ocenić, czy wykryta zmiana położenia jest rzeczywista, czy mieści się w granicach dokładności pomiaru. Jeżeli obliczone przemieszczenie jest małe i porównywalne z błędem średnim, nie można jednoznacznie stwierdzić deformacji. Jeżeli przemieszczenie wyraźnie przekracza błąd pomiaru, może świadczyć o rzeczywistym ruchu obiektu.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
W pytaniach egzaminacyjnych należy odróżniać:
- błąd średni pomiaru przemieszczeń i odkształceń – miara precyzji monitoringu deformacji,
- błąd położenia punktów kontrolowanych – dotyczy dokładności określenia punktu,
- błąd stabilizacji punktów odniesienia – dotyczy trwałości i niezmienności punktów bazowych,
- błąd tyczenia – dotyczy wyznaczania projektowanego położenia obiektu w terenie.
Dlatego poprawna odpowiedź brzmi: błąd średni pomiaru przemieszczeń i odkształceń.