Dokładność położenia punktów granicznych określa, z jaką precyzją należy wyznaczać lub określać współrzędne punktów załamania granic działek ewidencyjnych. W kontekście EGiB i prac katastralnych jest to jeden z podstawowych parametrów jakości danych o granicach nieruchomości.
Wartość egzaminacyjna
Położenie punktów granicznych określa się w odniesieniu do najbliżej usytuowanych punktów poziomej osnowy geodezyjnej z dokładnością:
- 0,10 m
To oznacza, że w pytaniach egzaminacyjnych dotyczących precyzji określania położenia punktów granicznych prawidłową wartością jest 10 cm.
Co oznacza odniesienie do osnowy?
Punkty poziomej osnowy geodezyjnej mają znane, wiarygodne współrzędne i stanowią podstawę do wykonywania pomiarów sytuacyjnych. Punkt graniczny nie jest oceniany „sam w sobie”, lecz względem tej osnowy, czyli układu punktów odniesienia w terenie.
Nie mylić z innymi wartościami
W zadaniach mogą pojawiać się podobne odpowiedzi, np. 0,15 m, 0,20 m lub 0,25 m. Dla położenia punktów granicznych względem najbliższych punktów poziomej osnowy geodezyjnej należy zapamiętać wartość 0,10 m.
Znaczenie praktyczne
Dokładne określenie punktów granicznych ma znaczenie przy:
- ustalaniu przebiegu granic działek,
- podziałach nieruchomości,
- wznowieniu znaków granicznych,
- aktualizacji danych EGiB,
- sporządzaniu dokumentacji geodezyjno-prawnej.