Droga krzywoliniowa
Słownik kwalifikacji BUD.19 - Wykonywanie prac geodezyjnych związanych z katastrem i gospodarką nieruchomościami
Droga krzywoliniowa to odcinek drogi, którego oś nie przebiega po linii prostej, lecz zawiera łuk poziomy. W geodezji taki obiekt rozpoznaje się na szkicach dokumentacyjnych po elementach charakterystycznych trasy: osi drogi, stycznych, łuku kołowym lub przejściowym oraz punktach początku i końca łuku.
Cechy rozpoznawcze na szkicu
Na szkicu dokumentacyjnym drogi krzywoliniowej mogą występować:
- oś trasy prowadzona po łuku,
- styczne do łuku przed i za zakrętem,
- oznaczenia punktów charakterystycznych, np. początek łuku i koniec łuku,
- promień łuku R,
- kąt zwrotu stycznych,
- miary długości łuku, cięciwy lub stycznych,
- kilometraż albo pikietaż trasy.
Takie oznaczenia wskazują, że szkic dotyczy obiektu liniowego, najczęściej drogi lub trasy komunikacyjnej, a nie budynku, przyczółka czy obiektu przemysłowego.
Znaczenie w pracach geodezyjnych
Drogi krzywoliniowe wymagają dokładnego opracowania geodezyjnego, ponieważ ich przebieg wyznacza się przez punkty osi trasy oraz elementy geometryczne łuku. Dane ze szkicu mogą służyć do tyczenia, kontroli przebiegu trasy lub dokumentowania wykonanych pomiarów.
Jak odróżnić od rozjazdu kolejowego?
Rozjazd kolejowy ma charakterystyczne elementy torowe, takie jak iglice, krzyżownica, tory zwrotne i oznaczenia rozjazdu. Droga krzywoliniowa jest natomiast przedstawiana jako trasa drogowa z łukiem, stycznymi i elementami geometrii osi.