Co to jest działka ewidencyjna?
Działka ewidencyjna to podstawowa jednostka powierzchniowa w ewidencji gruntów i budynków. Jest to ciągły, nieprzerwany obszar gruntu, położony w granicach jednego obrębu ewidencyjnego, posiadający jednorodny status prawny i oddzielony od innych działek za pomocą granic.
W pytaniach egzaminacyjnych kluczowe są trzy cechy:
- działka jest jednym, ciągłym terenem,
- znajduje się w jednym obrębie ewidencyjnym,
- ma określone granice i jednolity stan prawny.
Działka ewidencyjna a nieruchomość
Nie należy utożsamiać działki ewidencyjnej z nieruchomością. Nieruchomość jest pojęciem prawnym, natomiast działka ewidencyjna jest pojęciem z zakresu ewidencji gruntów i budynków.
Jedna nieruchomość może składać się z:
- jednej działki ewidencyjnej,
- kilku działek ewidencyjnych.
Z kolei działka ewidencyjna jest ujawniana w EGiB i posiada własne oznaczenie, między innymi numer działki oraz identyfikator.
Co opisuje działkę ewidencyjną w EGiB?
W ewidencji gruntów i budynków dla działki ewidencyjnej wykazuje się m.in.:
- numer działki,
- położenie w obrębie,
- powierzchnię,
- przebieg granic,
- użytki gruntowe i klasy bonitacyjne,
- dane właścicieli lub władających.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
Granica użytku i granica klasyfikacyjna nie wyznaczają działki ewidencyjnej jako jednostki prawno-ewidencyjnej. Mogą występować wewnątrz jednej działki, np. gdy część działki jest gruntem ornym, a część pastwiskiem. Poprawną odpowiedzią na definicję ciągłego terenu w obrębie, o jednorodnym statusie prawnym, jest działka ewidencyjna.