Gleby rdzawe
Słownik kwalifikacji BUD.19 - Wykonywanie prac geodezyjnych związanych z katastrem i gospodarką nieruchomościami
Gleby rdzawe to gleby powstające najczęściej z luźnych utworów piaszczystych, ubogich w składniki pokarmowe. Ich nazwa pochodzi od charakterystycznego rdzawego zabarwienia poziomu glebowego, związanego z obecnością związków żelaza.
Cechy gleb rdzawych
Typowe właściwości gleb rdzawych:
- są lekkie i piaszczyste,
- mają małą pojemność wodną,
- szybko przesychają,
- są kwaśne lub silnie kwaśne,
- zawierają niewiele próchnicy i składników pokarmowych,
- mają niską przydatność rolniczą.
Z tego powodu gleby rdzawe są słabe pod względem produkcji rolnej. Często występują pod lasami, zwłaszcza borami sosnowymi, oraz na terenach o ubogim podłożu piaszczystym.
Klasa bonitacyjna
W kontekście pytań egzaminacyjnych z gleboznawczej klasyfikacji gruntów należy zapamiętać, że glebom rdzawym przypisuje się klasę bonitacyjną VI.
Klasa VI oznacza grunty najsłabsze, o bardzo małej przydatności rolniczej. Są to gleby, które dają niskie plony i wymagają dużych nakładów, aby mogły być użytkowane rolniczo.
Do zapamiętania
Gleby rdzawe = gleby słabe, piaszczyste, ubogie = klasa VI.
Na egzaminie odpowiedź na pytanie „Jaką klasę bonitacyjną przypisuje się glebom rdzawym?” to: VI.