Metoda kątowa pomiaru kątów
Słownik kwalifikacji BUD.19 - Wykonywanie prac geodezyjnych związanych z katastrem i gospodarką nieruchomościami
Metoda kątowa polega na bezpośrednim pomiarze pojedynczego kąta poziomego między dwoma celami: kierunkiem lewym i kierunkiem prawym. W dzienniku pomiarowym zapisuje się obserwacje dotyczące konkretnego kąta, a nie pełny zestaw kierunków do wszystkich punktów stanowiska.
Cechy metody kątowej
W metodzie kątowej:
- mierzy się konkretny kąt, np. między punktem A i punktem B,
- zapis dotyczy par kierunków tworzących kąt,
- wynik kąta powstaje z różnicy odczytów lub jest wpisywany jako wartość kąta,
- pomiar może być wykonany w jednej lub kilku seriach,
- często stosuje się obserwacje w dwóch położeniach lunety dla kontroli błędów instrumentalnych.
Jak odróżnić ją od metody kierunkowej?
W metodzie kierunkowej z jednego stanowiska mierzy się kierunki do wielu punktów, zwykle zaczynając od kierunku początkowego. Kąty oblicza się później jako różnice kierunków.
W metodzie kątowej od razu interesuje nas konkretny kąt między dwoma celami. Jeżeli w dzienniku widać powtarzające się pomiary tych samych par celów, oznacza to najczęściej metodę kątową.
Znaczenie egzaminacyjne
W pytaniach egzaminacyjnych trzeba patrzeć na układ dziennika. Jeżeli zapis obejmuje pojedyncze kąty między parami punktów, poprawnym rozpoznaniem jest metoda kątowa. Liczbę serii ustala się przez policzenie powtórzeń pełnego pomiaru tego samego kąta.