Metoda ortogonalna to sposób tyczenia punktów w terenie polegający na wyznaczeniu ich położenia względem prostej odniesienia, np. odcinka między dwoma znanymi punktami osnowy lub punktami charakterystycznymi.
W tej metodzie do wytyczenia punktu potrzebne są dwie odległości:
- odcięta – odległość mierzona wzdłuż prostej bazowej od punktu początkowego,
- rzędna, nazywana też domiarem prostokątnym – odległość mierzona prostopadle od prostej bazowej do tyczonego punktu.
Zasada tyczenia
Najpierw w terenie wyznacza się linię bazową. Następnie od jej początku odmierza się odciętą. W otrzymanym miejscu wystawia się prostopadłą do linii bazowej i na niej odmierza się rzędną. Koniec tej odległości wyznacza położenie projektowanego punktu.
Co trzeba zapamiętać na egzamin?
Przy metodzie ortogonalnej nie wyznacza się kątów ani kierunków. Podstawą są dwie odległości:
- odległość wzdłuż linii odniesienia,
- odległość prostopadła do tej linii.
Dlatego poprawna odpowiedź w pytaniu egzaminacyjnym brzmi: dwie odległości.
Porównanie z metodą biegunową
W metodzie biegunowej do wytyczenia punktu potrzebne są zwykle kąt i odległość. W metodzie ortogonalnej zamiast kąta stosuje się prostopadły domiar od linii bazowej.