Metoda wcięć liniowych
Słownik kwalifikacji BUD.19 - Wykonywanie prac geodezyjnych związanych z katastrem i gospodarką nieruchomościami
Metoda wcięć liniowych polega na wyznaczeniu położenia punktu jako przecięcia dwóch odległości odmierzonych od znanych punktów osnowy lub punktów pomocniczych. W praktyce oznacza to, że punkt tyczony znajduje się tam, gdzie przecinają się dwa łuki o promieniach równych zadanym długościom.
Zasada metody
Do wytyczenia punktu potrzebne są zwykle:
- dwa znane punkty odniesienia, np. A i B,
- obliczone odległości od tych punktów do punktu tyczonego, np. AP i BP,
- taśma, dalmierz lub tachimetr do pomiaru długości.
Punkt P wyznacza się przez odłożenie długości AP z punktu A oraz BP z punktu B. Miejsce przecięcia tych dwóch odległości wskazuje położenie punktu.
Jak rozpoznać na schemacie?
Metodę wcięć liniowych rozpoznaje się po tym, że do punktu tyczonego prowadzą dwie linie długościowe z dwóch różnych znanych punktów. Nie występuje tu odkładanie kąta jak w metodzie biegunowej ani rzędnych prostopadłych jak w metodzie ortogonalnej.
Zastosowanie
Metoda może być stosowana przy tyczeniu punktów szczegółowych, gdy znane są odległości do punktów osnowy i możliwe jest ich dokładne odmierzenie. Wymaga dobrej kontroli, ponieważ błędy długości wpływają bezpośrednio na położenie wyznaczanego punktu.