Niwelacja trygonometryczna
Słownik kwalifikacji BUD.19 - Wykonywanie prac geodezyjnych związanych z katastrem i gospodarką nieruchomościami
Niwelacja trygonometryczna to metoda wyznaczania różnic wysokości na podstawie pomiaru kąta pionowego oraz odległości między stanowiskiem instrumentu a punktem obserwowanym. W praktyce wykonuje się ją najczęściej tachimetrem elektronicznym.
Do czego służy?
Metoda ta służy do określania wysokości punktów terenowych lub elementów obiektu, zwłaszcza gdy punkty są oddalone, trudno dostępne albo gdy jednocześnie wykonuje się pomiar sytuacyjno-wysokościowy.
W kontekście pytania egzaminacyjnego: do wyznaczenia wysokościowego rozmieszczenia budynku w terenie należy zastosować właśnie niwelację trygonometryczną, ponieważ dotyczy ona określenia położenia punktów w pionie, czyli ich rzędnych wysokościowych.
Na czym polega pomiar?
Podczas pomiaru wyznacza się:
- odległość do punktu,
- kąt pionowy lub zenitalny,
- wysokość instrumentu,
- wysokość celu, np. lustra lub pryzmatu.
Na tej podstawie oblicza się różnicę wysokości między stanowiskiem a mierzonym punktem.
Różnica względem innych metod
- Metoda ortogonalna służy głównie do wyznaczania położenia punktów w poziomie przez domiary prostokątne.
- Metoda biegunowa określa położenie punktu w poziomie na podstawie kąta i odległości.
- Wcięcia kątowo-liniowe również dotyczą najczęściej sytuacyjnego wyznaczania położenia punktów.
Żadna z tych metod nie jest podstawową odpowiedzią na pytanie o rozmieszczenie wysokościowe budynku.
Zapamiętaj
Jeżeli w pytaniu pojawia się określenie wysokościowe, rzędna, poziom lub różnica wysokości, należy szukać metody niwelacyjnej. W tym przypadku poprawną odpowiedzią jest niwelacja trygonometryczna.