Osnowa realizacyjna to zbiór punktów geodezyjnych zakładanych na potrzeby obsługi inwestycji budowlanej. Służy głównie do tyczenia obiektów, kontroli ich położenia oraz wykonywania pomiarów realizacyjnych i powykonawczych.
Zastosowanie osnowy realizacyjnej
Punkty osnowy realizacyjnej wykorzystuje się m.in. do:
- tyczenia osi budynków, dróg, sieci uzbrojenia terenu,
- przenoszenia projektu w teren,
- kontroli położenia elementów budowli,
- pomiarów przemieszczeń i odkształceń,
- inwentaryzacji powykonawczej.
Osnowa realizacyjna powinna być założona w taki sposób, aby zapewniała wymaganą dokładność dla danej inwestycji oraz umożliwiała kontrolę pomiarów.
Kontrola punktów osnowy
Punkty osnowy mogą ulec przesunięciu, zniszczeniu lub zostać błędnie wyznaczone. Dlatego ich położenie należy sprawdzać. Do wykrywania błędów lokalizacji punktów nie wystarcza samo odczytanie parametrów dokładności instrumentu. Konieczne są pomiary kontrolne, najlepiej w postaci obserwacji nadliczbowych.
Najważniejsze na egzamin
Osnowa realizacyjna jest podstawą dokładnego tyczenia. Jeżeli punkty tej osnowy są błędnie zlokalizowane, błędy mogą przenieść się na cały obiekt. Dlatego w pomiarach osnowy ważne są niezależne kontrole i nadliczbowe obserwacje umożliwiające ocenę poprawności położenia punktów.