Pomiar zerowy przemieszczeń
Słownik kwalifikacji BUD.19 - Wykonywanie prac geodezyjnych związanych z katastrem i gospodarką nieruchomościami
Pomiar zerowy to pierwszy, początkowy pomiar wykonany przed rozpoczęciem cyklicznej obserwacji przemieszczeń obiektu lub punktu kontrolowanego. Stanowi on poziom odniesienia, z którym porównuje się wyniki kolejnych pomiarów.
W geodezyjnym badaniu przemieszczeń pomiar zerowy może dotyczyć np. wysokości repera, położenia punktu na konstrukcji, wychylenia masztu albo osiadania budynku.
Zasada obliczania przemieszczenia
Przemieszczenie oblicza się jako różnicę między wartością z danego pomiaru a wartością początkową:
[
\Delta H = H_i - H_0
]
gdzie:
- (H_0) — wysokość z pomiaru zerowego,
- (H_i) — wysokość z kolejnego pomiaru,
- (\Delta H) — przemieszczenie pionowe.
Interpretacja znaku
- wynik dodatni oznacza podniesienie punktu,
- wynik ujemny oznacza obniżenie punktu, czyli osiadanie.
Przykład
Jeżeli wysokość początkowa repera wynosi 5,7381 m, a po kolejnym pomiarze 5,7351 m, to:
[
\Delta H = 5{,}7351 - 5{,}7381 = -0{,}0030\,m
]
Po przeliczeniu na milimetry:
[
-0{,}0030\,m = -3\,mm
]
Oznacza to, że reper obniżył się o 3 mm względem pomiaru zerowego.