Przemieszczenie pionowe to zmiana wysokości punktu konstrukcji budowlanej w czasie. W geodezji wyznacza się je najczęściej na podstawie pomiarów niwelacyjnych punktów kontrolowanych, np. reperów lub znaków osadzonych na obiekcie.
Zasada obliczania
Jeżeli znane są wyrównane wysokości punktu z dwóch epok pomiarowych, przemieszczenie pionowe oblicza się przez odejmowanie wysokości:
[
\Delta H = H_2 - H_1
]
gdzie:
- (\Delta H) — przemieszczenie pionowe punktu,
- (H_1) — wysokość punktu z pomiaru wcześniejszego, np. początkowego,
- (H_2) — wysokość punktu z pomiaru aktualnego.
Interpretacja wyniku
Wynik może być dodatni, ujemny albo równy zero:
- (\Delta H > 0) — punkt podniósł się,
- (\Delta H < 0) — punkt obniżył się, czyli nastąpiło osiadanie,
- (\Delta H = 0) — brak zmiany wysokości w granicach dokładności pomiaru.
Przykład
Wysokość wyrównana punktu w pierwszym pomiarze wynosiła 125,432 m, a w drugim 125,418 m.
[
\Delta H = 125{,}418 - 125{,}432 = -0{,}014\,m
]
Punkt obniżył się o 14 mm.
Ważne na egzaminie
Do obliczenia przemieszczenia pionowego nie stosuje się sumowania, mnożenia ani dzielenia. Kluczowe jest porównanie dwóch wysokości tego samego punktu, czyli wykonanie odejmowania.