Przenoszenie osi na strop
Słownik kwalifikacji BUD.19 - Wykonywanie prac geodezyjnych związanych z katastrem i gospodarką nieruchomościami
Przenoszenie osi na strop polega na wyznaczeniu na wyższej kondygnacji budynku przebiegu osi konstrukcyjnych, które zostały wcześniej wytyczone na niższym poziomie lub w terenie. Jest to typowa czynność geodezyjna przy obsłudze budowy, potrzebna m.in. do prawidłowego ustawienia ścian, słupów, szybów windowych i innych elementów konstrukcyjnych.
Najważniejsza zasada ustawienia instrumentu
Aby ograniczyć błąd przeniesienia osi, stanowisko instrumentu powinno być umiejscowione prostopadle do krawędzi stropu. Oznacza to, że kierunek pomiaru powinien przecinać krawędź stropu możliwie pod kątem prostym.
Dlaczego prostopadle?
Przy pomiarach pod kątem ostrym nawet niewielki błąd celowania, ustawienia instrumentu lub odczytu może powodować większe przesunięcie punktu na stropie. Błąd zostaje wtedy niejako „rozciągnięty” w rzucie na krawędź lub powierzchnię stropu.
Gdy kierunek pomiaru jest prostopadły, wpływ błędu kierunkowego na położenie przenoszonej osi jest najmniejszy. Pomiar jest bardziej jednoznaczny, a wyznaczony punkt lub linia osi mniej podatne na zniekształcenia geometryczne.
Zapamiętaj na egzamin
Jeżeli pytanie dotyczy ustawienia stanowiska instrumentu przy przenoszeniu osi na strop wyższej kondygnacji i minimalizacji błędu, wybierz odpowiedź:
prostopadle do krawędzi stropu.
Nie wybiera się ustawienia pod kątem 30°, 45° ani równolegle, ponieważ takie ustawienia zwiększają ryzyko błędów położenia przenoszonej osi.