Średni błąd tyczenia
Słownik kwalifikacji BUD.19 - Wykonywanie prac geodezyjnych związanych z katastrem i gospodarką nieruchomościami
Średni błąd tyczenia oznacza przewidywaną dokładność wyznaczenia punktu lub osi obiektu w terenie. W zadaniach egzaminacyjnych często oblicza się go na podstawie błędu granicznego tyczenia i współczynnika dokładności.
Wzór
Najczęściej stosowany zapis:
mt = Mt / r
Gdzie:
- mt – średni błąd tyczenia,
- Mt – błąd graniczny tyczenia,
- r – współczynnik, przez który dzieli się błąd graniczny.
Jak obliczać?
Należy podstawić dane do wzoru i wykonać zwykłe dzielenie.
Przykład:
Mt = 0,04 m
r = 2
Obliczenie:
mt = 0,04 m / 2 = 0,02 m
Odpowiedź: średni błąd tyczenia wynosi 0,020 m.
Na co uważać?
- Nie należy mnożyć wartości przez współczynnik r – we wzorze występuje dzielenie.
- Wynik powinien być podany w tych samych jednostkach co błąd graniczny, czyli tutaj w metrach.
- Zapis 0,02 m i 0,020 m oznacza tę samą wartość liczbową, ale w geodezji często zachowuje się trzy miejsca po przecinku.
Znaczenie praktyczne
Średni błąd tyczenia jest używany przy ocenie, czy dokładność wyznaczenia punktów projektowanych w terenie spełnia wymagania techniczne. Im mniejszy błąd, tym większa dokładność tyczenia.