Tyczenie obrysu budynku

Słownik kwalifikacji BUD.19 - Wykonywanie prac geodezyjnych związanych z katastrem i gospodarką nieruchomościami

Tyczenie obrysu budynku polega na wyznaczeniu w terenie położenia charakterystycznych punktów projektowanego budynku, najczęściej narożników lub punktów osi konstrukcyjnych. Jest to jedna z podstawowych czynności geodezyjnych wykonywanych przed rozpoczęciem robót budowlanych.

Dokładność tyczenia

Położenie punktów obrysu budynku na gruncie należy wytyczyć z dokładnością do centymetra, czyli około 0,01 m. W pytaniach egzaminacyjnych poprawną odpowiedzią jest więc zwykle: centymetra.

Nie należy mylić tej dokładności z:
- milimetrem – zbyt wysoka dokładność jak na typowe tyczenie budynku w terenie,
- decymetrem – zbyt mała dokładność dla obrysu budynku,
- metrem – dokładność zdecydowanie niewystarczająca.

Co wytycza geodeta?

W zależności od potrzeb i etapu prac geodeta może wyznaczyć:
- narożniki budynku,
- osie konstrukcyjne,
- punkty załamań obrysu,
- poziom odniesienia, np. reper roboczy,
- punkty pomocnicze przeniesione poza wykop.

Dokumentacja tyczenia

Po wykonaniu tyczenia sporządza się odpowiednią dokumentację, m.in. szkic tyczenia, w którym zapisuje się dane umożliwiające odtworzenie położenia punktów w terenie.

Zapamiętaj

Na egzaminie zawodowym dla kwalifikacji BUD.19 przy pytaniu o dokładność wytyczenia punktów obrysu budynku na gruncie należy wskazać odpowiedź: do centymetra.