Tyczenie osi mostu
Słownik kwalifikacji BUD.19 - Wykonywanie prac geodezyjnych związanych z katastrem i gospodarką nieruchomościami
Tyczenie osi mostu to geodezyjne przeniesienie w teren projektowanego położenia głównej osi obiektu mostowego. Oś mostu wyznacza zasadniczy kierunek budowy przeprawy i stanowi podstawę do lokalizacji podpór, przyczółków, filarów oraz elementów konstrukcyjnych.
Na czym polega?
Geodeta, korzystając z danych projektowych oraz osnowy realizacyjnej lub mostowej, wyznacza w terenie punkty leżące na osi mostu. Punkty te mogą być stabilizowane palikami, bolcami, znakami na ławach ciesielskich lub innymi trwałymi oznaczeniami.
W praktyce tyczenie osi mostu może być utrudnione przez przeszkodę terenową, np. rzekę, drogę, tor kolejowy lub wykop. Dlatego często stosuje się metody umożliwiające wyznaczenie prostej przez przeszkodę albo tyczenie z punktów osnowy po obu stronach obiektu.
Typowe cechy na rysunkach egzaminacyjnych
Tyczenie osi mostu można rozpoznać po:
- obecności projektowanej osi przechodzącej przez przeszkodę, np. rzekę,
- punktach osi wyznaczanych po obu stronach przeszkody,
- użyciu tachimetru lub teodolitu do wyznaczania kierunku,
- oznaczeniu podpór, przyczółków lub linii mostu,
- charakterze czynności: przenoszenie projektu w teren, a nie kontrola wykonanego obiektu.
Tyczenie a pomiar kontrolny
Tyczenie wykonuje się przed lub w trakcie budowy, aby wskazać wykonawcy miejsce realizacji obiektu. Pomiar kontrolny służy natomiast sprawdzeniu, czy wykonany element znajduje się zgodnie z projektem. W pytaniach egzaminacyjnych kluczowe jest więc rozpoznanie, czy rysunek pokazuje wyznaczanie projektowanego położenia, czy kontrolę obiektu już istniejącego.