Znaki naziemne punktów granicznych
Słownik kwalifikacji BUD.19 - Wykonywanie prac geodezyjnych związanych z katastrem i gospodarką nieruchomościami
Znaki naziemne punktów granicznych to trwałe elementy umieszczane w terenie w celu fizycznego oznaczenia położenia punktu granicznego działki lub nieruchomości. Ich zadaniem jest umożliwienie odnalezienia punktu w terenie oraz zabezpieczenie przebiegu granicy przed niejednoznacznością.
Jakie znaki mogą być stosowane?
Do stabilizacji punktów granicznych stosuje się znaki trwałe, odporne na warunki atmosferyczne i przypadkowe zniszczenie, np.:
- znaki kamienne,
- znaki betonowe,
- znaki żelbetowe,
- inne trwałe znaki dopuszczone przepisami lub praktyką geodezyjną.
Cechą wspólną takich znaków jest to, że są fizycznie osadzone w gruncie i mogą funkcjonować przez długi czas.
Dlaczego znaki namalowane nie są właściwe?
Znaki namalowane nie powinny być stosowane jako znaki naziemne do stabilizacji punktów granicznych, ponieważ nie zapewniają trwałości. Farba może ulec starciu, zmyciu, zakryciu albo zniszczeniu wskutek działania pogody, ruchu pojazdów lub prac ziemnych.
W egzaminach należy zapamiętać prostą zasadę: punkt graniczny stabilizuje się znakiem trwałym, a nie oznaczeniem powierzchniowym.
Typowy błąd egzaminacyjny
Uczniowie czasem traktują znak namalowany jako „oznaczenie w terenie”. Jednak w pytaniu chodzi o stabilizację punktu granicznego, czyli trwałe utrwalenie jego położenia. Dlatego poprawną odpowiedzią jest: znaki namalowane nie powinny być stosowane.