Higienizacja osadów ściekowych to proces zmniejszania liczby organizmów chorobotwórczych w osadach powstających podczas oczyszczania ścieków. Jej celem jest ograniczenie zagrożeń sanitarnych, szczególnie wtedy, gdy osady mają być dalej wykorzystywane, np. rolniczo, przyrodniczo albo poddawane dalszej obróbce.
Na czym polega higienizacja?
Higienizacja ma unieszkodliwić lub znacząco ograniczyć obecność:
- bakterii chorobotwórczych,
- wirusów,
- jaj pasożytów,
- innych mikroorganizmów niebezpiecznych dla ludzi, zwierząt i środowiska.
Jedną z klasycznych metod higienizacji jest pasteryzacja, czyli podgrzewanie osadów do odpowiedniej temperatury przez określony czas. Wysoka temperatura powoduje niszczenie drobnoustrojów chorobotwórczych.
Przykładowe metody związane z higienizacją
Do procesów higienizacyjnych zalicza się przede wszystkim metody wykorzystujące czynniki niszczące patogeny, np.:
- obróbkę cieplną, w tym pasteryzację,
- wapnowanie, czyli podwyższenie pH osadu,
- suszenie termiczne.
Czego nie mylić z higienizacją?
W pytaniach egzaminacyjnych często pojawiają się procesy podobne, ale pełniące inną funkcję:
- zagęszczanie flotacyjne – zmniejsza objętość osadu przez usunięcie części wody, nie jest metodą higienizacji,
- fermentacja mezofilowa – służy głównie stabilizacji osadów i produkcji biogazu,
- kompostowanie – jest procesem przeróbki biologicznej; może poprawiać właściwości sanitarne przy odpowiednich warunkach, ale w tym typie pytania jako typową metodę higienizacji wskazuje się pasteryzację.
Zapamiętaj
Jeżeli w pytaniu pojawia się hasło metoda higienizacji osadów ściekowych, najbezpieczniejszym skojarzeniem egzaminacyjnym jest pasteryzacja, czyli obróbka cieplna prowadząca do zniszczenia patogenów.