Krotność wymiany powietrza określa, ile razy w ciągu jednej godziny całe powietrze w pomieszczeniu lub budynku powinno zostać wymienione na świeże. Oznacza się ją najczęściej symbolem n i podaje w jednostce 1/h.
Przykład: krotność wymiany 1,2 1/h oznacza, że w ciągu godziny należy wymienić objętość powietrza równą 1,2 kubatury pomieszczenia.
Wzór obliczeniowy
Do obliczenia wymaganej ilości powietrza stosuje się wzór:
Q = V × n
Gdzie:
- Q – strumień powietrza wentylacyjnego, w m³/h,
- V – kubatura pomieszczenia lub budynku, w m³,
- n – krotność wymiany powietrza, w 1/h.
Kubaturę oblicza się ze wzoru:
V = A × h
Gdzie:
- A – powierzchnia pomieszczeń, w m²,
- h – wysokość pomieszczeń, w m.
Przykład egzaminacyjny
Dane:
- powierzchnia budynku: 190 m²,
- wysokość pomieszczeń: 2,6 m,
- krotność wymiany: 1,2 1/h.
Obliczenie kubatury:
V = 190 × 2,6 = 494 m³
Obliczenie ilości powietrza:
Q = 494 × 1,2 = 592,8 m³/h
Odpowiedź: należy zapewnić 592,8 m³ świeżego powietrza w ciągu godziny.
Typowe błędy
- pominięcie wysokości pomieszczeń,
- pomylenie powierzchni z kubaturą,
- nieuwzględnienie krotności wymiany,
- błędne jednostki: wynik dotyczy zwykle m³/h, czyli ilości powietrza na godzinę.