Mapa sytuacyjno-wysokościowa

Słownik kwalifikacji BUD.20 - Organizacja robót związanych z budową, montażem i eksploatacją sieci oraz instalacji sanitarnych

Mapa sytuacyjno-wysokościowa to mapa geodezyjna przedstawiająca zarówno elementy sytuacyjne terenu, jak i jego ukształtowanie wysokościowe. Jest jednym z podstawowych materiałów wykorzystywanych przy projektowaniu oraz wytyczaniu tras sieci uzbrojenia terenu, np. sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych i ciepłowniczych.

Co zawiera mapa sytuacyjno-wysokościowa?

Na mapie znajdują się między innymi:
- granice działek i budynki,
- drogi, chodniki, ogrodzenia i inne obiekty terenowe,
- istniejące sieci uzbrojenia terenu,
- rzędne wysokościowe punktów terenu,
- warstwice lub inne oznaczenia ukształtowania terenu,
- punkty geodezyjne i charakterystyczne punkty sytuacyjne.

Zastosowanie przy sieciach sanitarnych

W robotach sanitarnych mapa sytuacyjno-wysokościowa służy do opracowania rysunku przebiegu projektowanej sieci. Na jej podstawie można określić położenie przewodów w terenie oraz uwzględnić spadki, głębokości posadowienia i kolizje z istniejącą infrastrukturą.

Przy wytyczaniu trasy niskotemperaturowej sieci ciepłowniczej istotne jest nie tylko położenie przewodu w planie, ale również wysokości terenu. Dlatego właściwą podstawą jest właśnie mapa sytuacyjno-wysokościowa, a nie np. plan zagospodarowania przestrzennego.

Różnica względem innych map i dokumentów

  • Mapa inwentaryzacyjna pokazuje stan po wykonaniu robót lub stan istniejący po pomiarze.
  • Projekt zagospodarowania działki jest częścią dokumentacji projektowej, ale powstaje na odpowiedniej mapie.
  • Plan zagospodarowania przestrzennego określa przeznaczenie terenu, a nie służy bezpośrednio do geodezyjnego wytyczania trasy sieci.