Napowietrzanie wody to proces technologiczny polegający na intensywnym kontakcie wody z powietrzem. W uzdatnianiu wód gruntowych odbywa się najczęściej w urządzeniu zwanym aeratorem.
Cel napowietrzania
Napowietrzanie stosuje się głównie po to, aby:
- zwiększyć zawartość tlenu rozpuszczonego w wodzie,
- usunąć niepożądane gazy, np. dwutlenek węgla, siarkowodór lub metan,
- zapoczątkować utlenianie związków żelaza i manganu,
- poprawić smak i zapach wody.
Wody gruntowe często zawierają mało tlenu, a jednocześnie mogą mieć podwyższoną zawartość żelaza, manganu lub gazów. Dlatego napowietrzanie jest jednym z pierwszych etapów ich uzdatniania.
Aerator
Aerator to urządzenie, w którym woda jest mieszana z powietrzem. Może to następować przez rozpylanie wody, przepływ przez złoże, wtłaczanie powietrza lub kaskadowe spływanie wody.
W aeratorze zachodzi przede wszystkim napowietrzanie, a nie filtracja, sorpcja ani wymiana jonowa. Filtracja zwykle odbywa się dopiero w kolejnym urządzeniu, np. na filtrze odżelaziającym.
Znaczenie egzaminacyjne
Jeżeli pytanie brzmi: „Jakie procesy oczyszczania wód gruntowych mają miejsce w aeratorze?”, poprawną odpowiedzią jest napowietrzanie.
Warto zapamiętać prostą zależność:
- aerator → napowietrzanie,
- filtr → filtracja,
- jonit → wymiana jonowa,
- węgiel aktywny → sorpcja.