Obmiar izolacji przewodów wentylacyjnych polega na określeniu ilości wykonanej izolacji, najczęściej w metrach kwadratowych powierzchni izolowanej instalacji. Dotyczy to m.in. izolacji kanałów wentylacyjnych matami z wełny mineralnej, pianki lub innych materiałów izolacyjnych.
Jednostka obmiaru
Dla izolacji kanałów wentylacyjnych podstawową jednostką jest zwykle:
- m² powierzchni izolowanej – dla kanałów prostokątnych i okrągłych,
- rzadziej mb – gdy tak przewiduje konkretna pozycja katalogowa lub specyfikacja.
W pytaniach egzaminacyjnych należy zwracać uwagę, że izolacji kanałów nie obmierza się według liczby urządzeń, liczby złączek ani objętości przewodów.
Kanał prostokątny
Dla kanału prostokątnego powierzchnię można obliczyć orientacyjnie ze wzoru:
powierzchnia = obwód kanału × długość kanału
czyli:
S = 2 × (a + b) × L
gdzie:
- a i b – wymiary boków kanału,
- L – długość kanału.
Jeżeli w opisie występuje np. kanał o obwodzie do 600 mm, jest to informacja potrzebna do dobrania właściwej pozycji kosztorysowej, a nie do zmiany jednostki obmiaru.
Znaczenie grubości i rodzaju izolacji
Grubość izolacji, np. 20 mm, oraz materiał, np. mata z twardej wełny mineralnej pokryta folią aluminiową, wpływają na wybór pozycji kosztorysowej i nakłady robocizny oraz materiałów. Nie zmieniają jednak podstawowej zasady: obmiar wykonuje się według powierzchni zaizolowanej instalacji.