Zabezpieczenia antykorozyjne instalacji, np. gazowej, to najczęściej powłoki ochronne nanoszone na elementy metalowe: czyszczenie powierzchni, gruntowanie, malowanie farbami antykorozyjnymi lub wykonywanie innych warstw ochronnych.
W obmiarze robót takie zabezpieczenia rozlicza się najczęściej według powierzchni zabezpieczanej, czyli w metrach kwadratowych [m²].
Dlaczego w m²?
Korozji zabezpiecza się powierzchnię elementu, a nie jego liczbę ani objętość. Ilość materiału i robocizny zależy od tego, jak duża powierzchnia rur, kształtek, uchwytów lub innych części instalacji ma zostać pokryta powłoką ochronną.
Dlatego w pytaniach egzaminacyjnych poprawną jednostką dla wymiarów zabezpieczeń przed korozją jest:
- m² - metry kwadratowe
Nie stosuje się tu zwykle:
- sztuk - bo nie liczy się pojedynczych elementów jako podstawowej miary powłoki,
- kompletów - bo to jednostka dla zestawów,
- m³ - bo zabezpieczenie nie dotyczy objętości.
Przykład obliczenia powierzchni rury
Dla prostego odcinka rury powierzchnię boczną można obliczyć orientacyjnie ze wzoru:
A = π × d × L
gdzie:
- A - powierzchnia zabezpieczana w m²,
- d - średnica zewnętrzna rury w m,
- L - długość rury w m.
Zapamiętaj na egzamin
Jeżeli pytanie dotyczy zabezpieczeń antykorozyjnych, malowania, powłok ochronnych lub izolacji powierzchniowej, najczęściej szukaj jednostki związanej z powierzchnią, czyli m².