Parametry powietrza zewnętrznego w okresie zimowym stosuje się przy projektowaniu i analizie instalacji ogrzewczych, wentylacyjnych oraz klimatyzacyjnych. Określają one warunki, jakie należy przyjąć dla danej strefy klimatycznej, aby instalacja działała prawidłowo również przy niskich temperaturach zewnętrznych.
Najważniejsze oznaczenia
W tabelach projektowych najczęściej występują:
- t_z – temperatura powietrza zewnętrznego, podawana w °C,
- i – entalpia powietrza wilgotnego, podawana w kJ/kg,
- x – zawartość wilgoci w powietrzu, zwykle w g/kg suchego powietrza,
- Φ – stopień nasycenia powietrza, podawany w %.
W pytaniach egzaminacyjnych trzeba uważnie sprawdzić, o który parametr pyta polecenie. Jeśli pytanie dotyczy temperatury, należy odczytać wartość z kolumny t_z, a nie z kolumny entalpii.
Strefy klimatyczne
Polska jest dzielona na strefy klimatyczne wykorzystywane m.in. przy doborze mocy urządzeń grzewczych i wentylacyjnych. Im wyższy numer strefy, tym zwykle niższa obliczeniowa temperatura zewnętrzna w zimie.
Przykładowo, dla zimowych parametrów powietrza:
- I strefa: około -16°C,
- II strefa: około -18°C,
- III strefa: około -20°C,
- IV strefa: około -22°C,
- V strefa: około -24°C.
Jak odczytać wartość z tabeli?
Należy znaleźć wiersz odpowiadający danej strefie klimatycznej, a następnie przejść do kolumny z wymaganym parametrem. Dla III strefy klimatycznej i parametru temperatura powietrza zewnętrznego t_z wartość wynosi -20,0°C.
Typowy błąd polega na odczytaniu entalpii, np. -18,4 kJ/kg, zamiast temperatury.