Średniodobowe zapotrzebowanie na wodę oznacza przeciętną ilość wody potrzebną w ciągu doby dla danej liczby użytkowników, np. mieszkańców osiedla. W projektowaniu sieci wodociągowych jest to jedna z podstawowych wielkości obliczeniowych.
Najczęściej oblicza się je ze wzoru:
[ Q_{dśr} = M \cdot q_j ]
gdzie:
- Qdśr – średniodobowe zapotrzebowanie na wodę,
- M – liczba mieszkańców,
- qj – jednostkowy wskaźnik zapotrzebowania na wodę, np. w dm³/M·d.
Dobór wskaźnika qj
Wskaźnik qj dobiera się z tabel norm zużycia wody. Zależy on głównie od standardu wyposażenia mieszkań, np. obecności wodociągu, WC, łazienki, ciepłej wody oraz kanalizacji.
Jeżeli w tabeli podany jest zakres wartości, należy zwrócić uwagę na opis pod tabelą. Często:
- niższe wartości dotyczą budynków ze zbiornikami bezodpływowymi,
- wyższe wartości dotyczą budynków podłączonych do sieci kanalizacyjnej.
Przykład obliczenia
Dane:
- liczba mieszkańców: 850,
- standard: wodociąg, WC, łazienka, centralne ogrzewanie ciepłej wody,
- osiedle podłączone do kanalizacji,
- z tabeli: qj = 160 dm³/M·d.
Obliczenie:
[ Q_{dśr} = 850 \cdot 160 = 136000 \text{ dm³/d} ]
Ponieważ:
[ 1000 \text{ dm³} = 1 \text{ m³} ]
[ 136000 \text{ dm³/d} = 136 \text{ m³/d} ]
Odpowiedź: Qdśr = 136 m³/d.