Temperatura komfortu cieplnego to taka temperatura w pomieszczeniu, przy której większość osób odczuwa warunki jako odpowiednie: nie jest im ani zimno, ani zbyt gorąco. W mieszkaniu zimą, przy minimalnej aktywności fizycznej domowników, za typową temperaturę komfortową przyjmuje się około 21°C.
Dlaczego 21°C?
Osoby wykonujące niewielką aktywność, np. siedzące, odpoczywające lub czytające, wytwarzają mało ciepła metabolicznego. Dlatego potrzebują wyższej temperatury otoczenia niż osoby pracujące fizycznie. Temperatura 21°C zapewnia zwykle komfort cieplny w pokojach dziennych i sypialniach użytkowanych w ciągu dnia.
Rola regulatora ciepła
Regulator ciepła, np. termostat pokojowy, utrzymuje zadaną temperaturę przez sterowanie pracą instalacji grzewczej. Po ustawieniu wartości zadanej urządzenie porównuje ją z aktualną temperaturą w pomieszczeniu i włącza lub ogranicza ogrzewanie.
Przykładowe temperatury w mieszkaniu
- pokój dzienny przy małej aktywności: około 21°C,
- sypialnia podczas snu: często 18–20°C,
- łazienka: zwykle 22–24°C,
- pomieszczenia nieużytkowane: temperatura może być niższa, ale nie powinna powodować zawilgocenia.
Błędy egzaminacyjne
W pytaniach egzaminacyjnych wartości 15°C i 17°C są zbyt niskie dla komfortu przy odpoczynku w mieszkaniu. Z kolei 24°C jest zwykle zbyt wysoką temperaturą dla pokoju mieszkalnego i powoduje większe zużycie energii. Dlatego prawidłową odpowiedzią jest 21°C.