Komunalne osady ściekowe mogą być wykorzystywane m.in. w rolnictwie, rekultywacji gruntów oraz do uprawy roślin przeznaczonych na kompost, ale tylko wtedy, gdy spełniają wymagania sanitarne i chemiczne. Jednym z najważniejszych ograniczeń jest dopuszczalna zawartość metali ciężkich w suchej masie osadu.
Dlaczego kontroluje się metale ciężkie?
Metale ciężkie, takie jak kadm, miedź, nikiel, ołów, cynk i chrom, mogą kumulować się w glebie. Ich nadmiar może być szkodliwy dla roślin, zwierząt i ludzi. Dlatego przed zastosowaniem osadów należy sprawdzić ich skład chemiczny.
Jednostka podawania wyników
Zawartość metali ciężkich w osadach podaje się najczęściej jako:
mg/kg suchej masy osadu
Oznacza to liczbę miligramów danego metalu przypadającą na 1 kilogram suchej masy osadu, bez uwzględniania wody.
Przykładowe limity dla rekultywacji gruntów na cele rolne
Dla komunalnych osadów ściekowych stosowanych do rekultywacji gruntów na cele rolne dopuszczalne wartości wynoszą m.in.:
- kadm (Cd) – 20 mg/kg s.m.,
- miedź (Cu) – 1000 mg/kg s.m.,
- nikiel (Ni) – 300 mg/kg s.m.,
- ołów (Pb) – 750 mg/kg s.m.,
- cynk (Zn) – 2500 mg/kg s.m.,
- chrom (Cr) – 500 mg/kg s.m.
Jak czytać tabelę na egzaminie?
Najpierw należy odnaleźć właściwy metal, np. miedź (Cu). Następnie wybiera się odpowiednią kolumnę zastosowania, np. do rekultywacji gruntów na cele rolne. Wartość z przecięcia wiersza i kolumny jest odpowiedzią.
Dla miedzi stosowanej przy rekultywacji gruntów na cele rolne limit wynosi:
1000 mg/kg suchej masy osadu.