Naturalna bariera geologiczna

Słownik kwalifikacji BUD.21 - Organizacja i prowadzenie robót związanych z budową obiektów inżynierii środowiska

Naturalna bariera geologiczna to warstwa gruntu lub skał znajdująca się pod składowiskiem odpadów, która ogranicza przenikanie zanieczyszczeń do wód podziemnych i gruntu. Pełni funkcję ochronną, ponieważ utrudnia migrację odcieków ze składowiska.

Najważniejsze parametry

Przy ocenie naturalnej bariery geologicznej sprawdza się głównie:

  • miąższość — czyli grubość warstwy izolującej,
  • współczynnik filtracji k — określa, jak łatwo woda przepływa przez grunt.

Im mniejszy współczynnik filtracji, tym grunt jest mniej przepuszczalny i lepiej chroni środowisko.

Wymagania dla różnych składowisk

Typowe wymagania są ostrzejsze dla składowisk bardziej niebezpiecznych odpadów:

  • składowisko odpadów niebezpiecznych: miąższość co najmniej 5 m, k ≤ 1×10⁻⁹ m/s,
  • składowisko odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne: miąższość co najmniej 1 m, k ≤ 1×10⁻⁹ m/s,
  • składowisko odpadów obojętnych: miąższość co najmniej 1 m, k ≤ 1×10⁻⁷ m/s.

Jak rozwiązywać zadania egzaminacyjne?

Dla składowiska odpadów obojętnych należy sprawdzić dwa warunki jednocześnie:

  1. miąższość musi być nie mniejsza niż 1 m,
  2. współczynnik filtracji musi być nie większy niż 1×10⁻⁷ m/s.

Przykład: wartość 3 m i 5×10⁻⁹ m/s spełnia wymagania, ponieważ 3 m ≥ 1 m, a 5×10⁻⁹ m/s jest mniejsze od 1×10⁻⁷ m/s.