Odżelazianie i odmanganianie to procesy usuwania z wody nadmiernych ilości związków żelaza i manganu. Problem ten bardzo często występuje w wodach podziemnych, które mają mało tlenu, a żelazo i mangan występują w nich w formach rozpuszczonych.
W stacji uzdatniania takich wód podstawowymi urządzeniami są aeratory i filtry.
Rola aeratorów
Aerator służy do napowietrzania wody. Doprowadzenie tlenu powoduje utlenianie rozpuszczonych związków żelaza i manganu do form trudno rozpuszczalnych. Dzięki temu mogą one zostać zatrzymane na złożu filtracyjnym.
Napowietrzanie może również usuwać z wody część gazów, np. dwutlenek węgla lub siarkowodór, poprawiając jej jakość i zapach.
Rola filtrów
Po napowietrzeniu woda trafia na filtry, najczęściej ze złożem piaskowym, żwirowym lub katalitycznym. Filtr zatrzymuje wytrącone cząstki tlenków i wodorotlenków żelaza oraz manganu.
Filtry wymagają okresowego płukania, ponieważ zatrzymane osady zwiększają opory przepływu i mogą pogarszać skuteczność uzdatniania.
Dlaczego nie sita ani osadniki?
Sita zatrzymują większe zanieczyszczenia mechaniczne, ale nie usuwają rozpuszczonych związków żelaza i manganu. Osadniki mogą wspomagać proces, lecz w typowej stacji uzdatniania wód podziemnych z żelazem i manganem kluczowe są aeracja oraz filtracja.
Zapamiętaj
W przypadku wód podziemnych o podwyższonej zawartości żelaza i manganu należy zastosować przede wszystkim: aeratory + filtry.