Piezometryczne zwierciadło wody to poziom, do którego podniosłaby się woda w piezometrze, czyli rurce pomiarowej połączonej z warstwą wodonośną. Nie zawsze pokrywa się ono z rzeczywistym położeniem wody w gruncie, szczególnie przy wodach naporowych.
W zadaniach z rysunkiem należy zwracać uwagę na oznaczenia wysokości i punkt odniesienia pomiaru. Wysokość piezometryczna jest zwykle mierzona od przyjętego poziomu odniesienia, np. od spągu warstwy wodonośnej lub warstwy nieprzepuszczalnej.
Typowe oznaczenia na schematach
- H – wysokość piezometrycznego zwierciadła wody w warunkach niezakłóconych,
- h(r) – wysokość zwierciadła wody w odległości
rod studni lub ujęcia, - s(r) – depresja, czyli obniżenie zwierciadła wody,
- m – miąższość warstwy wodonośnej.
Zależność między wysokością piezometryczną a depresją często zapisuje się jako:
s(r) = H - h(r)
Jeżeli na rysunku podano: H = 5 m, h(r) = 4,5 m, s(r) = 0,5 m, to wysokość piezometrycznego zwierciadła wody wynosi 5 m. Wartość 4,5 m oznacza poziom obniżony w wyniku przepływu lub pompowania, a 0,5 m to sama depresja.
Na co uważać na egzaminie?
Nie należy mylić wysokości piezometrycznej z depresją ani z miąższością warstwy wodonośnej. Odpowiedź należy odczytać z oznaczenia właściwej wielkości na rysunku.