Studnia wiercona to studnia wykonywana przez mechaniczne wiercenie otworu w gruncie, najczęściej za pomocą wiertnicy i narzędzia wiertniczego, np. świdra. Jest to jedna z podstawowych metod wykonywania ujęć wód podziemnych.
Jak rozpoznać studnię wierconą?
Na ilustracjach egzaminacyjnych studnię wierconą można rozpoznać po obecności:
- wiertnicy lub maszyny gąsienicowej/kołowej,
- obracającego się świdra, często ślimakowego,
- pionowego otworu wykonywanego w gruncie,
- urobku wydobywanego na powierzchnię podczas wiercenia.
Jeżeli widoczny jest duży świder zagłębiający się pionowo w grunt, najczęściej chodzi o studnię wierconą.
Budowa studni wierconej
Typowa studnia wiercona składa się z:
- otworu wiertniczego,
- rur osłonowych,
- filtra studziennego w warstwie wodonośnej,
- obsypki filtracyjnej,
- uszczelnienia przed dopływem zanieczyszczeń z powierzchni,
- obudowy i głowicy studni.
Różnica względem innych studni
Studnia wiercona różni się od:
- kopanej – wykonywanej przez ręczne lub mechaniczne kopanie szerokiego szybu,
- wbijanej – wykonywanej przez wbijanie rury zakończonej filtrem,
- wciskanej – wykonywanej przez wciskanie elementów w grunt bez klasycznego wiercenia.
Znaczenie w praktyce
Studnie wiercone stosuje się tam, gdzie woda znajduje się głębiej lub gdy wymagane jest wykonanie ujęcia o większej wydajności i lepszej ochronie sanitarnej niż w przypadku płytkich studni kopanych.