Włazowa studzienka kanalizacyjna to obiekt na sieci kanalizacyjnej o takich wymiarach, które umożliwiają zejście pracownika do wnętrza w celu kontroli, czyszczenia lub wykonania prac eksploatacyjnych. Najczęściej spotyka się ją na kanałach sanitarnych, deszczowych i ogólnospławnych.
Cechy rozpoznawcze
W pytaniach z ilustracjami studzienkę włazową można rozpoznać po kilku elementach:
- ma dużą średnicę, zwykle umożliwiającą wejście człowieka,
- często wykonana jest z kręgów betonowych lub żelbetowych,
- posiada właz na poziomie terenu lub jezdni,
- wewnątrz mogą znajdować się stopnie złazowe albo drabinka,
- na dnie znajduje się kineta, czyli wyprofilowane koryto prowadzące ścieki.
Na ilustracji egzaminacyjnej poprawną odpowiedzią jest zdjęcie przedstawiające dużą betonową studnię z widocznymi stopniami złazowymi – to typowa studzienka włazowa.
Zastosowanie
Studzienki włazowe stosuje się przede wszystkim:
- na załamaniach trasy kanału,
- w miejscach zmiany średnicy lub spadku kanału,
- na połączeniach kilku przewodów kanalizacyjnych,
- w określonych odstępach na prostych odcinkach sieci,
- w miejscach wymagających dostępu eksploatacyjnego.
Różnica względem studzienki niewłazowej
Studzienka niewłazowa ma mniejsze wymiary i nie jest przeznaczona do wejścia człowieka. Służy głównie do inspekcji lub czyszczenia z poziomu terenu. Studzienka włazowa jest większa i zapewnia bezpośredni dostęp do kanału.