Współczynnik filtracji k określa zdolność gruntu do przepuszczania wody. Jest jednym z podstawowych parametrów stosowanych w geotechnice, hydrogeologii i przy projektowaniu obiektów ochrony środowiska, np. składowisk odpadów.
Jednostka
Współczynnik filtracji najczęściej podaje się w jednostce:
- m/s — metr na sekundę.
Im większa wartość k, tym grunt jest bardziej przepuszczalny. Im mniejsza wartość k, tym grunt jest bardziej szczelny.
Przykłady interpretacji
- piaski i żwiry mają zwykle duży współczynnik filtracji — łatwo przepuszczają wodę,
- gliny i iły mają mały współczynnik filtracji — słabo przepuszczają wodę,
- grunty o małym k są korzystne jako bariery izolacyjne.
Porównywanie wartości z potęgami dziesiętnymi
Na egzaminie często trzeba porównać wartości zapisane w postaci naukowej, np. 10⁻⁷ i 10⁻⁹.
Ważna zasada:
- 10⁻⁹ jest mniejsze niż 10⁻⁷,
- 10⁻⁶ jest większe niż 10⁻⁷,
- 10⁻⁵ jest jeszcze większe niż 10⁻⁷.
Dlatego jeżeli wymaganie brzmi: k ≤ 1×10⁻⁷ m/s, to dopuszczalne są np. wartości 5×10⁻⁹ m/s, ale niedopuszczalne są 3×10⁻⁶ m/s lub 3×10⁻⁵ m/s.
Znaczenie na składowisku odpadów
Mały współczynnik filtracji ogranicza przedostawanie się odcieków do podłoża i wód gruntowych. Jest to kluczowe dla bezpieczeństwa środowiskowego składowiska.