Zgrzewanie czołowe rur

Słownik kwalifikacji BUD.21 - Organizacja i prowadzenie robót związanych z budową obiektów inżynierii środowiska

Zgrzewanie czołowe to metoda łączenia rur z tworzyw termoplastycznych przez nagrzanie ich końców i dociśnięcie do siebie. Po ostygnięciu powstaje trwałe, szczelne połączenie bez użycia dodatkowych kształtek.

Na czym polega proces?

Końce rur są:
- ustawiane współosiowo w zgrzewarce,
- wyrównywane mechanicznie,
- nagrzewane płytą grzewczą,
- dociskane do siebie pod odpowiednim ciśnieniem,
- pozostawiane do ostygnięcia.

Warunkiem poprawnego połączenia jest dobranie właściwej temperatury, czasu nagrzewania, siły docisku oraz zachowanie czystości powierzchni łączonych.

Do jakich rur stosuje się zgrzewanie czołowe?

Zgrzewanie czołowe stosuje się przede wszystkim do rur z tworzyw, które dobrze uplastyczniają się pod wpływem temperatury, np.:
- PE - polietylen,
- PP - polipropylen,
- PB - polibutylen.

Metoda ta jest często używana przy budowie sieci wodociągowych, kanalizacyjnych ciśnieniowych, gazowych oraz instalacji przemysłowych z rur PE i PP.

Kiedy zgrzewania czołowego się nie stosuje?

Zgrzewania czołowego nie stosuje się do rur z PVC, czyli z polichlorku winylu. Rury PVC łączy się najczęściej przez:
- kielichy z uszczelką gumową,
- klejenie specjalnymi klejami do PVC,
- połączenia mechaniczne.

Ważne na egzaminie

Jeśli w pytaniu pojawia się: „zgrzewania czołowego nie stosuje się przy łączeniu rur…”, poprawną odpowiedzią jest zwykle PVC / polichlorek winylu. Natomiast PE, PP i PB są materiałami, które mogą być łączone metodami zgrzewania.