Zgrzewanie elektrooporowe rur

Słownik kwalifikacji BUD.21 - Organizacja i prowadzenie robót związanych z budową obiektów inżynierii środowiska

Zgrzewanie elektrooporowe to metoda łączenia rur z tworzyw sztucznych, najczęściej PE, stosowana m.in. w sieciach wodociągowych, kanalizacyjnych i gazowych. Połączenie wykonuje się przy użyciu specjalnej kształtki elektrooporowej, np. mufy, kolana lub trójnika.

Na czym polega metoda?

Wewnątrz kształtki znajduje się zatopiony drut oporowy. Po podłączeniu przewodów zgrzewarki do zacisków kształtki przez drut przepływa prąd. Drut nagrzewa się, powodując uplastycznienie powierzchni rury i wnętrza kształtki. Po ostygnięciu powstaje trwałe, szczelne połączenie.

Jak rozpoznać zgrzewanie elektrooporowe na ilustracji?

Charakterystyczne cechy to:
- widoczna mufa lub kształtka elektrooporowa obejmująca końce rur,
- przewody podłączone do zacisków kształtki,
- brak płyty grzewczej między końcami rur,
- rury nie są dociskane bezpośrednio czołami do siebie.

Podstawowe etapy wykonania

  1. Przycięcie rur prostopadle do osi.
  2. Oczyszczenie i zeskrobanie warstwy utlenionej z powierzchni rury.
  3. Wsunięcie rur do kształtki na wymaganą głębokość.
  4. Podłączenie zgrzewarki do zacisków kształtki.
  5. Wykonanie zgrzewu według parametrów producenta.
  6. Pozostawienie połączenia do ostygnięcia bez poruszania rur.

Najważniejsze zasady

Powierzchnie muszą być czyste, suche i odtłuszczone. Rury powinny być unieruchomione podczas zgrzewania i chłodzenia. Błędy przygotowania, np. brak zeskrobania rury, mogą spowodować nieszczelność połączenia.