Erozja wietrzna polega na wywiewaniu, przenoszeniu i osadzaniu cząstek gleby przez wiatr. Występuje głównie na terenach otwartych, płaskich, słabo zalesionych i pozbawionych trwałej okrywy roślinnej.
Od czego zależy podatność gleby?
Na podatność gleby na erozję wietrzną wpływają przede wszystkim:
- skład granulometryczny gleby, czyli udział piasku, pyłu, iłu i gliny,
- wilgotność gleby – gleba sucha jest łatwiej wywiewana,
- pokrycie roślinnością – rośliny ograniczają prędkość wiatru przy powierzchni gruntu,
- ukształtowanie terenu – tereny płaskie i otwarte są bardziej narażone,
- lesistość – zadrzewienia i lasy działają jak naturalne osłony przeciwwietrzne.
Podatność różnych gleb
Najbardziej podatne na erozję wietrzną są gleby lekkie, luźne i suche, zwłaszcza piaski luźne oraz część gleb pylastych. Łatwo tracą one drobne frakcje pod wpływem wiatru.
Mniej podatne są gleby cięższe, o większej spoistości, np. gliny i iły. Zawierają więcej drobnych cząstek ilastych, które silniej się ze sobą wiążą, dlatego trudniej ulegają wywiewaniu.
Jak rozwiązywać zadania egzaminacyjne?
Jeżeli pytanie dotyczy części powierzchni słabo podatnej na erozję wietrzną, należy wskazać udział gleb ciężkich, spoistych. W podanym przykładzie są to gliny i iły, które zajmują 30% powierzchni terenu.
Zapobieganie erozji wietrznej
Do metod ograniczania erozji należą:
- zakładanie pasów zadrzewień śródpolnych,
- utrzymywanie okrywy roślinnej,
- stosowanie poplonów,
- ograniczanie przesuszania gleby,
- właściwa agrotechnika.