Co to jest fitomelioracja?
Fitomelioracja to grupa zabiegów melioracyjnych wykorzystujących roślinność do poprawy warunków wodnych, glebowych i mikroklimatycznych. Przedrostek „fito-” oznacza związek z roślinami, dlatego do fitomelioracji zalicza się działania oparte na drzewach, krzewach, trawach i innej roślinności ochronnej.
Przykłady zabiegów fitomelioracyjnych
Do najczęściej spotykanych zabiegów fitomelioracyjnych należą:
- zadrzewienia śródpolne,
- zadrzewienia przeciwerozyjne,
- pasy wiatrochronne,
- zalesianie gruntów narażonych na erozję,
- zadarnianie i obsiewanie skarp roślinnością.
W pytaniach egzaminacyjnych poprawną odpowiedzią będzie więc zwykle wariant związany z roślinnością, np. zadrzewieniem śródpolnym i przeciwerozyjnym.
Po co stosuje się fitomeliorację?
Fitomelioracja pomaga ograniczyć niekorzystne procesy zachodzące w środowisku rolniczym i wodnym. Roślinność:
- zmniejsza prędkość wiatru,
- ogranicza erozję wodną i wietrzną,
- poprawia retencję wody w glebie,
- stabilizuje skarpy i zbocza,
- poprawia mikroklimat pól uprawnych,
- zwiększa bioróżnorodność.
Czego nie zalicza się do fitomelioracji?
Do fitomelioracji nie zalicza się typowych zabiegów mechanicznych ani nawożeniowych, takich jak:
- orka z pogłębiaczem,
- głębokie spulchnianie gleby,
- nawożenie mineralne i organiczne,
- wykonywanie bruzd lub przepon technicznych.
Te działania mogą należeć do innych grup zabiegów melioracyjnych, ale nie są fitomelioracją, ponieważ nie opierają się bezpośrednio na wykorzystaniu roślinności.