Płotek faszynowy
Słownik kwalifikacji BUD.22 - Organizacja i prowadzenie robót melioracyjnych
Płotek faszynowy to rodzaj umocnienia stosowanego w robotach regulacyjnych i melioracyjnych, najczęściej na brzegach cieków wodnych, skarpach oraz w miejscach narażonych na rozmywanie przez wodę. Wykonuje się go z kołków drewnianych oraz faszyny, czyli wiązek gałęzi, najczęściej wierzbowych.
Zastosowanie
Płotki faszynowe służą do:
- ochrony skarp i brzegów przed erozją wodną,
- stabilizacji gruntu przy ciekach,
- ograniczania prędkości przepływu wody przy brzegu,
- wspomagania naturalnego zarastania i umacniania skarp.
Elementy płotka faszynowego
Typowy płotek faszynowy składa się z:
- kołków drewnianych wbijanych w grunt,
- faszyny układanej między kołkami,
- ewentualnych elementów wiążących, np. drutu lub prętów faszynowych.
Kołki utrzymują faszynę we właściwym położeniu i zapewniają stateczność całego umocnienia.
Obliczanie zapotrzebowania materiału
W zadaniach egzaminacyjnych często podaje się normę zużycia materiału, np. liczbę kołków na 100 m umocnienia. Wtedy należy:
- Obliczyć długość odcinka robót z kilometrażu.
- Ustalić, ile odcinków po 100 m mieści się w tej długości.
- Pomnożyć przez normę zużycia.
Przykład:
Odcinek od km 2+250 do km 2+650 ma długość:
2650 m - 2250 m = 400 m
Jeżeli na 100 m potrzeba 310 kołków, to na 400 m potrzeba:
4 × 310 = 1240 kołków
Ważne na egzaminie
Najczęstszy błąd polega na nieprawidłowym odczytaniu kilometrażu. Zapis km 2+650 oznacza 2650 m, a nie 2,650 m.