Ziemia urodzajna to wierzchnia, żyzna warstwa gleby, często nazywana humusem. Przy robotach ziemnych, np. przy budowie stawu, rowu lub kanału, usuwa się ją przed wykonaniem wykopu i składuje oddzielnie, aby mogła zostać później wykorzystana do rekultywacji lub humusowania skarp.
Jak obliczyć powierzchnię składowania?
Najpierw oblicza się objętość zdjętej warstwy ziemi:
V = P × g
Gdzie:
- V – objętość ziemi [m³],
- P – powierzchnia terenu [m²],
- g – grubość zdejmowanej warstwy [m].
Następnie wyznacza się powierzchnię potrzebną pod pryzmy:
F = V / h
Gdzie:
- F – powierzchnia składowania [m²],
- h – dopuszczalna wysokość pryzmy [m].
Przykład
Powierzchnia stawu: 0,6 ha = 6 000 m²
Grubość ziemi urodzajnej: 0,4 m
Objętość ziemi:
V = 6 000 × 0,4 = 2 400 m³
Maksymalna wysokość pryzmy: 1,5 m
Powierzchnia składowania:
F = 2 400 / 1,5 = 1 600 m²
Ważne na egzaminie
Najczęstsze błędy to brak zamiany hektarów na metry kwadratowe oraz pomylenie grubości warstwy z wysokością pryzmy. W zadaniach egzaminacyjnych przyjmuje się zwykle uproszczony model obliczeniowy: objętość ziemi dzieli się przez maksymalną wysokość składowania.