W uprawach warzyw dobór systemu nawodnienia ma duże znaczenie, ponieważ warzywa są zwykle wrażliwe zarówno na niedobór, jak i nadmiar wody. Ważne jest utrzymanie odpowiedniej wilgotności gleby bez zalewania roślin i pogarszania warunków powietrznych w strefie korzeniowej.
Systemy stosowane w warzywnictwie
Do upraw warzyw mogą być stosowane m.in.:
- nawodnienie bruzdowe – woda płynie bruzdami między rzędami roślin; stosowane głównie przy uprawach rzędowych,
- nawodnienie podsiąkowe – woda doprowadzana jest od dołu, np. przez regulację poziomu wody gruntowej lub system rowów i drenów,
- nawodnienie deszczowniane – woda podawana jest w formie opadu, podobnie jak deszcz; często stosowane na polach warzywnych,
- nawodnienie kroplowe – bardzo oszczędne i precyzyjne, choć nie było wymienione w tym pytaniu egzaminacyjnym.
Dlaczego system zalewowy nie jest zalecany?
Nawodnienie zalewowe polega na pokryciu całej powierzchni pola warstwą wody. W uprawach warzyw nie powinno być stosowane, ponieważ może powodować:
- nadmierne uwilgotnienie gleby,
- niedobór tlenu w strefie korzeniowej,
- gnicie korzeni i pogorszenie zdrowotności roślin,
- zaskorupianie gleby,
- wypłukiwanie składników pokarmowych,
- większe ryzyko porażenia roślin przez choroby.
Zapamiętaj na egzamin
Jeżeli pytanie dotyczy systemu nawodnienia, który nie powinien być stosowany w uprawach warzyw, poprawną odpowiedzią jest najczęściej system zalewowy. Bruzdowy, podsiąkowy i deszczowniany mogą być stosowane, jeśli są właściwie dobrane do gleby, gatunku roślin i warunków terenowych.