Erozja eoliczna to niszczenie powierzchni skał i elementów kamiennych przez działanie wiatru. Wiatr może przenosić drobiny piasku, pyłu i innych cząstek mineralnych, które uderzają w powierzchnię kamienia i stopniowo ją ścierają.
Jak działa erozja eoliczna?
Proces zachodzi szczególnie intensywnie tam, gdzie powierzchnia kamienia jest odsłonięta i narażona na silne podmuchy wiatru. Przenoszone przez wiatr cząstki działają jak materiał ścierny. Z czasem powodują osłabienie struktury przypowierzchniowej skały.
Typowe skutki
Do skutków erozji eolicznej zalicza się przede wszystkim:
- tworzenie zwietrzelin, czyli luźnych produktów rozpadu skały,
- ścieranie i wygładzanie powierzchni kamienia,
- powstawanie drobnych ubytków powierzchniowych,
- osłabienie czytelności detali rzeźbiarskich i architektonicznych.
W pytaniach egzaminacyjnych należy kojarzyć erozję eoliczną głównie z mechanicznym niszczeniem przez wiatr i powstawaniem produktów wietrzenia, czyli zwietrzelin.
Czego nie mylić?
Erozji eolicznej nie należy utożsamiać z:
- zatykanie kapilar - dotyczy raczej migracji soli, zabrudzeń lub nieprawidłowych zabiegów konserwatorskich,
- pękaniem skał - może wynikać np. z mrozu, naprężeń lub zmian temperatury,
- dezintegracją granularną - jest formą rozpadu ziarnistego, ale w tym pytaniu egzaminacyjnym jako skutek erozji eolicznej wskazano tworzenie zwietrzelin.