Inwentaryzacja architektoniczna to dokładne pomierzenie i udokumentowanie istniejącego budynku przed rozpoczęciem prac projektowych, remontowych lub renowacyjnych. W przypadku obiektów zabytkowych jest szczególnie ważna, ponieważ pozwala zachować informacje o układzie, wymiarach, formie elewacji i detalach architektonicznych.
Skala 1:50
W dokumentacji architektonicznej budynku najczęściej stosuje się skalę 1:50. Oznacza to, że 1 cm na rysunku odpowiada 50 cm w rzeczywistości. Skala ta jest wystarczająco dokładna, aby pokazać:
- rzuty kondygnacji,
- przekroje budynku,
- elewacje,
- rozmieszczenie otworów okiennych i drzwiowych,
- podstawowe elementy konstrukcyjne i architektoniczne.
W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących przygotowania renowacji zabytkowego budynku należy zapamiętać: projekt architektoniczny inwentaryzacyjny wykonuje się w skali 1:50.
Kiedy stosuje się inne skale?
Mniejsze lub większe skale dobiera się zależnie od celu rysunku:
- 1:100 – ogólne opracowania koncepcyjne lub większe obiekty,
- 1:50 – podstawowa inwentaryzacja architektoniczna budynku,
- 1:20 – dokładniejsze fragmenty, np. część elewacji lub detal,
- 1:10, 1:5, 1:1 – bardzo dokładne rysunki detali architektonicznych, sztukatorskich lub kamieniarskich.
Znaczenie w renowacji zabytków
Przed renowacją dokumentacja inwentaryzacyjna pozwala określić stan istniejący, zaplanować zakres prac i uniknąć przypadkowego zniszczenia historycznych elementów. Jest podstawą dalszych opracowań konserwatorskich i projektowych.