Co to jest polichromowanie?
Polichromowanie to technika wykonywania wielobarwnej dekoracji malarskiej na powierzchni detalu architektonicznego, rzeźby, tynku, drewna, kamienia lub stiuku. Polega na nanoszeniu kilku kolorów zgodnie z pierwotnym układem dekoracji albo projektem konserwatorskim.
W pytaniach egzaminacyjnych słowo „wielobarwna ozdoba malarska” bardzo często wskazuje właśnie na polichromię lub polichromowanie.
Zastosowanie w konserwacji
Polichromowanie stosuje się m.in. przy:
- odtwarzaniu historycznej kolorystyki detali architektonicznych,
- uzupełnianiu ubytków warstw malarskich,
- konserwacji zworników, wsporników, żeber sklepiennych i ornamentów,
- przywracaniu czytelności dekoracji zabytkowej.
Przed wykonaniem polichromii zwykle przeprowadza się badania stratygraficzne, oczyszcza podłoże, uzupełnia ubytki i dobiera farby zgodne z technologią obiektu.
Jak rozpoznać polichromowanie?
Cechą charakterystyczną jest obecność kilku barw tworzących dekorację, np. czerwieni, zieleni, błękitu, bieli czy złota. Kolory mogą podkreślać kształt detalu, ornament, liście, maski, figury lub elementy konstrukcyjne.
Różnica względem podobnych technik
- Patynowanie służy głównie do nadania powierzchni efektu postarzenia.
- Lazurowanie polega na nakładaniu cienkich, półprzezroczystych warstw barwnych.
- Lawowanie to malowanie rozwodnioną farbą lub tuszem, częściej kojarzone z rysunkiem i akwarelą.
Jeśli dekoracja jest wyraźnie wielobarwna i ozdobna, właściwym terminem jest polichromowanie.