Roboty ciągnione to metoda wykonywania profili i detali sztukatorskich przez przesuwanie odpowiednio ukształtowanego wzornika po świeżej zaprawie, najczęściej gipsowej, wapienno-gipsowej lub cementowo-wapiennej. Kształt profilu nadaje nóż profilowy zamocowany w wzorniku.
Gdzie stosuje się roboty ciągnione?
Metodę tę stosuje się przy wykonywaniu i renowacji elementów o powtarzalnym przekroju, takich jak:
- gzymsy,
- listwy i opaski profilowane,
- fasety,
- profile na pilastrach,
- profile na słupach okrągłych i wielokątnych,
- elementy na powierzchniach obrotowych.
W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest skojarzenie: pilastry, słupy okrągłe, słupy wielokątne i powierzchnie obrotowe → metoda robót ciągnionych.
Na czym polega wykonanie?
Na przygotowane podłoże nanosi się warstwami zaprawę. Następnie wzornik przesuwa się po prowadnicach albo obraca wokół osi elementu. Nadmiar materiału jest zbierany przez nóż profilowy, a profil stopniowo uzyskuje właściwy kształt. Czynność powtarza się do momentu otrzymania równej, ostrej i zgodnej z projektem powierzchni.
Odmiany prowadzenia wzornika
- przy prostych odcinkach stosuje się prowadzenie po listwach lub saniach,
- przy elementach okrągłych i obrotowych stosuje się wzorniki umożliwiające ruch po łuku lub wokół osi,
- przy profilach krzywoliniowych może być używany wzornik zawiasowy.
Najważniejsza cecha
Roboty ciągnione nie polegają na ręcznym modelowaniu całego detalu, lecz na mechanicznym kształtowaniu profilu wzornikiem. Dzięki temu można uzyskać powtarzalny, równy przekrój na długich lub obrotowych powierzchniach.