Wklejane wzmocnienie prętami ze stali nierdzewnej to metoda łączenia pękniętych lub odłamanych elementów kamiennych, stosowana m.in. przy renowacji rzeźb, detali architektonicznych i okładzin kamiennych. Polega na osadzeniu metalowych prętów w wywierconych otworach i związaniu ich z kamieniem za pomocą odpowiedniego kleju lub żywicy.
Kiedy stosuje się tę metodę?
Metodę stosuje się, gdy element kamienny:
- jest pęknięty lub odłamany,
- wymaga trwałego połączenia konstrukcyjnego,
- nie może być połączony wyłącznie zaprawą,
- jest narażony na obciążenia, drgania lub działanie warunków atmosferycznych.
W przypadku wapienia szczególnie ważne jest dobranie materiałów odpornych na korozję i zgodnych z właściwościami kamienia.
Dlaczego stal nierdzewna?
Stal nierdzewna jest stosowana, ponieważ:
- nie rdzewieje tak łatwo jak zwykła stal,
- nie powoduje brunatnych przebarwień kamienia,
- ma dużą wytrzymałość mechaniczną,
- dobrze sprawdza się w warunkach zewnętrznych.
Zastosowanie zwykłej stali mogłoby doprowadzić do korozji, zwiększenia objętości metalu i dalszego rozsadzania kamienia.
Jak rozpoznać takie połączenie?
Na uszkodzonym detalu widoczne są zwykle pręty wsunięte lub wklejone w otwory wykonane w kamieniu. Nie jest to oplot z drutu ani hak zaczepiony powierzchniowo. Pręty pełnią funkcję wewnętrznego zbrojenia, które stabilizuje odłamany fragment.
Ważne zasady wykonania
- otwory muszą być dopasowane do średnicy prętów,
- pręty powinny być wykonane ze stali nierdzewnej,
- klej powinien być trwały i odporny na wilgoć,
- połączenie nie może powodować naprężeń rozsadzających kamień.