Zawilgocenie muru to obecność nadmiernej ilości wilgoci w strukturze ściany. W zabytkowych budynkach jest to jedna z najczęstszych przyczyn niszczenia tynków, powłok malarskich i detali architektonicznych.
Źródła wilgoci
Wilgoć w murze może pochodzić z różnych źródeł:
- podciągania kapilarnego wody z gruntu,
- nieszczelnych rynien i rur spustowych,
- uszkodzonych obróbek blacharskich,
- spływania wody opadowej po elewacji,
- braku lub uszkodzenia izolacji przeciwwilgociowej,
- kondensacji pary wodnej.
Objawy zawilgocenia
Typowe objawy to:
- łuszczenie i odspajanie farby,
- odparzenia tynku,
- wykwity solne,
- ciemniejsze plamy na powierzchni,
- rozwój glonów, pleśni lub porostów,
- osłabienie struktury zapraw i cegieł.
Znaczenie dla elewacji zabytkowej
W przypadku elewacji zabytkowych zawilgocenie jest szczególnie groźne, ponieważ może prowadzić do utraty oryginalnych warstw tynku, polichromii lub detali. W opisie stanu konserwacji należy wskazać, gdzie występują objawy wilgoci i jakie szkody powodują.
Przykład
Jeżeli w dolnej części elewacji występują odparzenia warstwy malarskiej i tynku, a przyczyną jest wilgoć w murze, jest to opis stanu konserwacji, a nie opis stylu budynku.